|
Professionals met visie! |
|
Goedegebuure Psychologen |
|
Pastoraatstraining: De Volwassene |
|
De volwassene - ik kies In onze eerste levensjaar ontdekken we op een bepaald moment dat we met onze wil iets voor elkaar kunnen krijgen. Eens heb je voor het eerst ontdekt dat als je je spieren op een bepaalde manier aanstuurt je dan je rammelaar of je pop kan pakken. Of je voeten. Dat was een geweldige ontdekking. Misschien hebben je ouders wel ingespannen toegekeken hoe je dat voor elkaar kreeg. Eigenlijk was dit de geboorte van de Volwassene in je. De Volwassene in ons dat stuk van onze persoonlijkheid dat in staat is om afgewogen keuzes te maken. De volwassene in ons laat zich niet zomaar drijven door kinderlijke gevoelens of ouderlijke normen of regels. De volwassene kiest. De volwassene staat tussen het Kind en de Ouder in. Daarmee staat het voor de niet gemakkelijke taak om soms grenzen te stellen aan de Ouder en soms aan het Kind. Misschien herken je iets van het volgende: op je werk ben je een geweldige vent of vrouw. Je geeft leiding aan een paar mensen. Ze hebben vertrouwen in je. Je voelt je ook op je plek in deze job. Je kunt leiding geven, vergaderingen voorzitten, medewerkers helpen. De Ouder in je stelt je in staat om deze positie in te nemen. Maar om vijf uur of half zes dan gebeurt het: iedereen gaat naar huis. Je hebt zelf nog even wat tijd over of je hebt eigenlijk nog geen zin om gelijk naar huis te gaan. Het Kind in jezelf neemt de regie over. Even neuzen op internet, even een pilsje, even ... En voor dat je het weet merk je dat het Kind in jezelf steeds meer controle over je krijgt. Je kan je grenzen niet meer goed stellen. Dit kan ook ‘s avonds laat gebeuren. Iedereen is naar bed. ‘Ik drink nog even wat hoor, ik kom er zo aan ...’. TV aan. Zappen. Dasje los. Benen op tafel. He he, even tijd voor jezelf. Heel de dag geen gelegenheid voor gehad. De Ouder-positie wordt verlaten en heel soepel glij je vanzelf in de Kind-positie. Je gaat kijken naar dingen waar je helemaal niet naar wil kijken. Maar je merkt dat er je er geen controle meer over hebt. Het Kind krijgt geen grenzen meer. De Volwassene is niet in staat om grenzen te stellen. Deze zwakte van de Volwassene zorgt er voor dat overdag de Ouder aan de haal gaat met jezelf (het ideaalbeeld van jezelf dat je graag wil neerzetten). Maar dit kost zoveel energie dat ‘s avonds de Volwassene ook niet meer in staat is om grenzen te stellen aan het Kind in jezelf. Zo van: oké, even ontspanning is prima, maar we gaan geen dingen waar we niet achter staan! Ik wil wel mijn principes vasthouden. Als ik dit aan mensen uitleg herkennen velen zich hierin. Veel christen-mannen lijden onder een gebrekkige kracht van de Volwassene. Paulus roept de christenen in 1 Kor. 16:13 op: Waakt, staat vast in het geloof, weest mannelijk, wees sterk!
|
